The REAL reason

Dear friend,

I have been so busy lately kasi nasisimula ako gumawa ng mga bagay at plano ng pangsarili lang.

I stalked on his account, Jt's account and then I saw a picture of it with a guy and saying he's in love with him, I know shouldn't act like this but it hurts so bad, really bad. Kasi ang sabi nya kaya sya nakikipaghiwalay because of those reasons. Tapos ngayon he's in love with that guy?! Grabe pala ano? Thats it! Thats the real reason at hindi yung a school at sa family nya, ang sabi nya hindi pa ata sya ready makipagrelasyon! Fuck that! Ang galing gumawa ng storya. Hindi yon makukonsensya kasi masama syang tao. How could he do that to me, Hindi naman ako masamang tao uh? Ginagawa ko lahat ng makakaya ko para maging mabuting tao sa putang inang mata nila. I certainly didn't do anything to deserve it.

Why is all this happening to me? Why they have to be so cruel to me? Why?

Moving On??

Dear friend,

Ngayo i feel a lot better than before mejo kasi natatanggap ko na ang lahat pero still umasa parin ako na magkakabalikan kami, yes baliw na nga ako e and im proud of it. This is how i fell inlove with someone, loyal, keeper and hindi nagfefade ang love ko unless kung may ibang ginagawa ang lover ko na sobrang ikakagalit ko pero hindi din kasi minsan kahit nasasaktan ako patuloy parin ako nag mamahal siguro adik lang ako sa sakit at pahirap ng puso. Palagi ko parin sya naiisip at namimiss na sana magkasama kami ngayo, magkausap kami at sana magkayakap kaming dalawa parehong masaya. Ganito ako magmahal kahit sinasabi ng iba na tama na tanga na e wala lang sakin basta ganoon ko sya kamahal kahit mag mukhang tanga basta lang ba maappreciate nya lahat ng ginagawa ko at mamahalin din ako ng labis ayos na sa akin. Hindi kasi ako mapiling tao, mahirap na tsaka sa edad kong ito diba? Wala na ako sa stage na puro pasarap nalang, long term na hanap ko hindi lang pala long term, habang buhay na talaga gusto ko.

Anyway  araw araw ako nagsi-sit ups, push ups at jogging para may pagbabago naman sa katawan ko, sana maging maayos ang pagwoworkout ko para naman may naiba diba. Goal ko kasi maging hot santa clause sa christmas hahaha.

Anyway tulog na ako. Night!

Paul

I miss you even more.

My dear friend,

I woke up today with tears in my eyes naalala ko nanaman si jt, hindi nya alam kung gaano ako nahihirapan at nasasaktan araw araw.
Totoo naman na mas nasasaktan at nahihirapan ang mga taong iniiwan kesa sa nangiiwan e. Hindi nya ako maintindihan na sobrang sakit, hindi ko na kinakaya yung sakit araw araw at gabi gabi.
I hope he will understand and feel the pain I've been through since he was gone and left me out of the rain.

Everyday heart aches and its fvcking killing me, I'm dying inside. Gusto ko mag wala at sumigaw on the top of my lungs. Hindi ako mapakali araw at gabi, hindi ba sya nag aalala sa akin? Paano na ako? Paano na yung tayo? Kapag nagiisa ako tapos namimiss ko sya sobrang ang sakit at naiiyak na parang bata. Sweet Jesus Christ kung hindi nyo po kayang ibalik sa akin si Jt, sana alisin nyo nalang ang matinding lungkot at sakit sa puso ko.

Hihintayin ko sya, hihintayin ko ang oras na magbabalik ang lahat, hihintayin ko sya kahit ang sobrang sakit at sobrang hirap, hindi magbabago ang pagtingin ko para sa kanya at pag nangyari yon sisiguraduhin kong mas palalakasin ko ang love ko para sa kanya.

Mahal na mahal parin kita sa kabila ng pahirap at sakit ng ginawa mong pang iiwan, aaminin ko kung babalik ka pa sa akin handa akong patawarin at kalimutang ang mga nangyari ngayon kaya please jt bumalik ka na sa aking piling.

-paul

I will be your man. I promise.

Hello my dear friend,

Sa ngayon ayoko muna mag isip ng ano pa man, ayoko mag lungkot lungkutan. Dadating din ang oras na magkikita kami at masaya. Magbabalik ang muli ang dati ng pagmamahalan, alam ko at naniniwala ako na natitira pang pagmamahal sa akin. Magkikita at magkikita kami at eto ang isang hiling ko sa Diyos na manunumbalik ang lahat sa takdang panahon. Think positive tulad ng palaging sinasabi ng karamihan, kelangan manatili akong healthy at pogi para kay jt.  Iiwasan ko munang gambalain sya at makapagfocus sa pag aaral, maganda ang plano nya para sa sarili nya at sa aming dalawa. Sana lang ay manatili parin na nasa isip nya ang plano namin dalawa. Gagawin ko ang lahat ng makakaya ko para maipakita ko sa kanya na mahal ko sya at sabay kaming aabutin ang pangarap at mamumuhay ng payapa at masagana.
No more drama popol, no more crying and no more thinking about the break up.
Kung nababasa man ito ni Jt, sana maramdaman mo kung gaan kita ka mahal, kung gaano mo binago ang buhay ko, kung gaano ako ka thankful kay God dahil nakilala kita at kung gaano kita ka mahal. Napatunayan ko sa sarili na "love has no boundaries" and appearance is just for those people who are superficial. Truth is the heart and soul of existence.

I will always be your man, i'll forever be your hero, when all else fails i'll always be there for you and stand by you and i'll will always love you.

-pol

Kahit konti?

My dear friend,

Sa tingin mo ba wala na talaga syang feelings or pagmamahal sa akin? Sa tingin mo ba Hindi naman nya talaga ako minahal at just for fun tang? Ang hirap talaga tanggapin ang lahat.

Wala na akong reason para gamitin ang phone dahil Hindi ito ganoon ka busy tulad dati, wala na akong reason para gumala at maghintay sa mall para lang makipagkita sa kanya.

Hindi lang naman lover ang nawala sa akin, sya din kasi ang best friend ko yung tipong kaya kong aminin sa kanya lahat lahat kasi sobrang comfortable ako sa kanya. Ngayon na wala na sya pakiramdam ko wala ng nakakaintindi sa akin, wala na akong masusumbungan, wala na akong kakampi at wala ng nagmamahal sakin.

Sana napakadali lang talaga ng lahat, yung tipong kahit napakadali kong mahulog sa kanya, sana napakadali ko lang din bumangon at tumayo lang ng mag isa. Totoo nga na mas naapektuhan ang pagiisip at ang emosyon ng taong iniwanan kesa sa taong NANG IWAN. Nasasaktan akong isipin na masaya sya sa kabila ng lahat ng pagdudusa ko. Hindi naman sa dapat ganito din ang pakiramdam nya uh, pero kasi gusto ko malaman at maramdaman na may halaga parin sya sa akin.

May halaga pa ba ako sa kanya? May natitira pa bang pagtingin? O dapat ko na ibaon sa limot ang lahat ng alaala naming dalawa? Hindi kasi nagsisink in lahat ng gawin ko para lang kalimutan na sya

Please God help me po, help me to overcome this pain, help me to overcome these feelings for him (jt), help me to move on and find my own happiness, help me to get over him.

Sya lang ang taong gumawa sa akin neto at sya lang din ang sagot at gamot sa sugat na ito.

I'll wait for you jt, i wont give up loving you, i will always be there for you, i still love you jt.

-pol

Should i let go?

My dear friend,

Eventually i decided to move on na talaga, mahirap pero pipilitin ko na talaga. All of the things na binigay nya sa akin e naka empake na and ready to give it back to him. Tatanggapin ko na ang lahat at iisipin ko nalang ang lahat ng away namen para matulungan ko ang sarili ko na kalimutan sya.  Gagawin ko ang lahat para tuluyan na syang makalimutan ang tangung hiling ko lang sa Diyos at sa kanya sana wag nya naman akong iwasan na parang hindi nagkakilala. Kahit na alam kong makakabuti yon sa aming pareho.

I learned a lot of things from him, he taught me not to give all my love for just one person, he opened my door to any kind of posibilities, i finally learned that love is very powerful biruin mo i crossed the line, he make me feel that i once was so special and worthy of his time, pinaramdam nya ulit sa akin na sobrang sarap mag mahal at mahalin kahit mali ito sa ibang mata ng tao, he taught me very well about how real life is.

Siguro ngayon masasabi kong kaya ko ng sarapin ang bukas ng mag isa at ipagpatuloy ang buhay. Maybe someday mag crossed ang aming landas at sana that time natupad na namin ang kanya kanyang mga pangarap. Mamimiss ko ang lahat lahat at tutuluyan ko ng kakalimutan.

Since you blocked me sa lahat ng social network  na kung saan pwede tayo mag usap, sana nababasa mo ito. Mahal na mahal kita jt more than you'll ever know, thanks for everything your always in my heart and no one can replace you as my JT. I love you and goodbye hope our path will crossed again someday.

- jco Paul

Greatest Dream so far..

Hi,

Nanaginip ako snd oi don't want to forget it kaya naisip kong isulat sa blog ko. Masaya tsaka nakakatuwa ang lahat, may problema man pero nasosolve din agad.

Nagkita, nagkausap at nagkaayos kami ni Jt. Nagsimula ulit kami at pinagpatuloy ang story ng lovelife namin. Kasalukuyang nasa malayong lugar ang parents ni jt tapos ng niyaya nya akong magsleepover sa bahay nila. Dalawa lang kami at masayang masaya, napagdesisyonan naming dalawa na sabihin na sa mga magulang ang relationship  namen. Dumaan ang maraming araw at inamin na namen sa kanya kanyang pamilya ang amin pagmamahalan. Sa una both parents ay hindi makapaniwala at badtrip silang lahat pero nanatilg malakas at matatag kaming dalawa ni jt. Hindi rin nagtagal ay natanggap na ang lahat, lahat ng tungkol sa amin at ang aming love. Nagkayayaan kami na mmagkita kasama ang mga magulang, sina daddy at ang kanyang girlfriend at ang dad amd mom din ni jt. Naging okay ang lahat at inangkin ki ang sandaling iyon para mag propose kay jt sa harapan ng aming mga magulang. Umoo sya at naging masaya ang lahat pero ang tanging hiling ng aming mga magulang ay tapusin muna ang pag aaral at pagkatapos non pwede na kami magsama at parang mga mag asaw na talaga. Natupad ang aming mga pangako, pag asa at pangarap sa buhay, dumating mang ang iba pang hadlang sa amin pero mas tumatag at lumakas ang aming love. We were cuddling on the bed and nagrereminisce ng mga nangyari t tinatawanan ang mga problemang naayos namin.
Tapos bigla akong naging ng mga tears and smile sa mukha. Sobrang natuwa ako, alam kong panaginip lang yon pero nabubuhayan ako sa simple at masayang panaginip nya iyon. Nabubuhayan akong ipaglaban ang pagmamahal ko para kay jt. Kung sumuko na sya ako hindi pa hangga't kaya ko pang ipaglaban gagawin ko, "be a man" sabi nga nila diba, kung mahal ko ipaglaban ko at subukan ulit. Wag matakot sa sasabihin ng iba. I love you jt, sana nababasa mo ito. I just wanted you to know, i'll fight for you always.

-paul

Masakit padin.. 💔

Dear friend,

Hindi ko matulungan ang sarili ko na tigilan na ang pag iisip kay jt, sobrang nasasaktan ako at sobrang nahihirapan. Lalo na ngayon na parang strangers nag kami at niisang txt or rey sa mga message ko wala talaga. Ang sakit sakit na talaga parang hindi ko kakayanin ang susunod pang mga araw at gabi. Mas unti unti akong humihina at nauupos na parang kandila, sana pag gising ko isang umaga burado na sya sa isipan ko at parang wala lang nangyari. Kung pwede lang pagsisihan ko na nakilala ko sya at kung sa pagsisising iyon ay mawawala ang feelings ko para sa kanya, gagawin ko. Diyos ko po bihira lang ako humingi sa inyo, sana naman maayos pa namin ni jt ang lahat o kung wala man pag asang mangyari yon please po pakibura nalang sya sa loob ng utak ko. Hindi lang nya alam kung gaanong damaged ng yari sa akin. Mis na mis ko na ang lahat lahat, yoko na po ng lumuha pa tuwing gabi at mabaliw sa sakit kakaisip sa mga nanyari. Sana magawa ko pang bumangon sa matinding pagkakabagsak, sana magawa kong mapadali ang paglimot sa kanya, sana lang.,.

-pol

Wala na ba talaga..?

Dear friend,

You know what, sobrang naiinis at naninikip ang dibdib ko kapag hindi ako pinapansin ni jt bakit ba ganon sya? Talaga bang wala na talaga sa kanya ang lahat? Tang inang yan! Ayoko magalit sa kanya pero sa ginagawa nya naiinis ako. Akala mo walang pinagsamahan, ako dito nagmumukmok at nahihirapan kaiisip sa kanya tapos sya parang napakadali lang ng lahat para kalimutan lang. Nakakatampo, napapaisip ako na sana hindi nalang talaga ako nahulog sa kanya at ngayon ako yung putang inang gago na hindi makapakali kakaisip sa kanya. Bakit ang sama nya? Natutuwa kaya sya mga ginagawa nya sa akin at hinahabol habol ko sya? Ayoko mapalitan ng galit ang nararamdaman ko sa kanya at pagsisihan yung mga pinagsamahan namen at mga bagay na sinakripisyo ko sa kanya pero talagang matigas ang puso nya. Sana dumating ang araw na tuluyan ko na talagang makalimutan sya at kung sakaling makasalubong ko sya e wala na talaga akong mararamdaman ni isang kusing sa kanya. Ayoko syang isipan ng masama pero sa ginagawa nyang yan ay sobra akong nasasaktan.

Hindi dapat ako nagpakabulag sa pagmamahal kung ganito lang din pala ang mangyayari. Strangers? Yan ba gusto mo jt? Sige pipilitin kong gawin yan para sayo kahit masakit at mahirap kasi ganon kita ka mahal. Siguro tama nga ang mga kaibigan ko na wag kong ipahiya at patuloy pang saktan ang sarili sa pangungulit ko sa kanya.

Siguro nga nakahanap sya ng mas better sa akin kaya ganyan sya ngayon sa akin. Pipilitin ko na talagang kalimutan ang lahat lahat.

-pol

Naiisip kaya din nya ako?

Dear friend,

Ilang gabi na talaga ako hindi makatulog kakaisip sa tone-toneladang thoughts na gumagambala sa utak ko. Talaga ba kayang wala ng pakielam sa akin si jt? Iniisip din kaya nya ako? Malungkot din ba kaya sya kagaya ko? Pinapaasa ko lang ba ang sarili ko? Should I stop na ba and let him go? Hindi ko mapigilan maluha kapag yan ang naiisip ko. Sa kanya lang ako naging ganito. Sa kanya ko lang sinuko ang aking pagkalalaki dahil masaya ako sa piling nya at wala akong pakielam sa sasabihin ng iba. Pero lahat ng paglalakas loob at sakripisyo kong iyon parang wala lang sa kanya at tuluyan ng binabaon sa limot.

Masakit at parang aatakihin ako sa puso kapag nagsisimula ng bumigat yang mga tanong sa aking isispan. Totoo kaya ang mga tanong ko? Naiisip ko natatakot ako sa mga maaring sagot. Naguguluhan ako na baka tama nga na talagang kinakalimutan na nya ako at ang lahat kasi hindi sya nagpaparamdam sa akin, minsan napapansin kong online sya sa facebook pero hindi naman sya nag-a-update ng status sa timeline nya. Oo araw araw akong nagbabaka sakali na makausap sya, tinitext ko sya araw araw at gabi gabi at nangangamusta sa kalagayan nya pero niisang reply e wala.

Nakukulitan na kaya sya sa akin? Na saan kaya sya ngayon? Nasa school kaya sya? Pupuntahan ko ba sya sa bahay nila at para kausapin? Kapah ba ginawa ko iyon handa ba ako sa mga posibleng isasagot at reaksyon na magagawa nya? Baka instead na magkabutihan kami mas lalo pang lumala at magkaroon ng malaking hawaan. Tama bang ipaglaban ko pa ito? O kelangan ko ng isuko kahit hindi ko pa napapatunayan ang pagkalalaki ko. 

Nahahati sa dalawa ang isipan ko, isa na dapat kong ipaglaban kahit mahirap at masakit at jsa naman na dapat ng isuko at tuluyan na maglakad palayo. Naguguluhan ako kasi mahal na mahal ko talaga sya, bihira lang ako magmahal ng lubos at ngayon sa isa pang tulad ko na lalaki. Pinatunayan lang nya sa akin na 'Love has no boundaries' at 'Love has no gender' basta ang alam ko masaya ako sa kanya at sa kanya lang ako naging ganito na sobrang sinasakripisyo ang lahat. Dyos ko mali ba tong ginagawa ko? Mali ba ako? Tulungan sana akong maliwanagan at gumawa ng matibay na desisyon.

Jt and jco

-paul (jco)

"Bumitaw"

Dear friend,

Sa tuwing maalala ko yung gabing naghiwalay kami ni jt sa fort santiago, hindi ko makalimutan yung napagusapan namen ng fartner ko sa fb na nasabi ko ang pinaka pinagsisisihan ko at ngayon pinagbabayaran ko na "hinihintay ko lang na bumigay sya".. Simula ng nabasa yon ni jt, kinabahala ko na ang mga araw na sumunod non. Pinatunayan nya ang mga nasabi ko kaya ngayon bumigay na sya at tuluyan ng bumitaw sa aming relasyon. Isang malaking kagaguhan talaga at bakit ko nasabi ang mga bagay na iyon. Kung hindi sana nabasa ni jt iyon, kung naibura ko nalang agad iyon, kung sana hindi ko nasabi ang pesteng salitang iyon at sana baka naisalba ko pa ang aming relasyon. Lahat ng ito ay talagang aking kasalanan at lahat ng ito ay ang aking karma. Pagsisihan ko man ang lahat kaso huli na ang lahat, huli na nga ba? Sana maibalik ko ang lahat, sana hanggang ngayon kasama ko parin sya at sana maipagse-celebrate pa namin ang 4th monthsary namin ni jt. Napatunayan ko lang talaga na gago ako at padalos dalos kung magsalita. Kung mabibigyan lamang ako ng Panginoon ng chance na baguhin nya ang isipan ni jt at magsimulang muli kami. Sana lang talaga at para sana ngayon hindi ako ganito kabusy kakasulat sa blog ko, kakaisip ng kung ano ano at nalulugmok sa kalungkutan.
Hindi ko alam ang gagawin ko, i can't stop loving jt. Sya ang sun ng buhay ko at ang dahilan ng pag ikot ng mundo ko. Ang korni ko na talaga.
Pero iyon talaga ang totoo kong nararamdaman. I love you Justin Christopher Sarmenta Tomas.

-Paul (jco)

Desperado o Pinaglalaban?

Dear Friend,

Naiisip ko na naman si Jt dahil malapit na kasi ang dapat sanang 4th monthsary namen naka handa na ang project "i love you jt" banner ko kaso pano ko pa eto maipapakita? Anyway pinagpatuloy ko pa din gawin kasi sayang naman yung materials na nabili ko at may mga na simulan na ako ee, dinagdagan ko nalang din ng word na "still" nun nag hiwalay kami naisip kong dagdagan at ipakita ko sa kanya sa 10 kung magkikita kami at papayag sya na magkita kami.

Sa tingin mo ba nagsasayang nalang ako ng effort dito? Kasi kahit na hiwalay na kami pinagpatuloy ko padin gawin to ee. Desperado na ba matawag to? O pinaglalaban ko lang ang nararamdaman ko sa kanya? Hindi ko maintindihan din kasi bakit pinagpipilitan ko padin ang sarili ko, txt ako ng txt, message padin ng message. Gusto ko lang talaga patunayan sa kanya yung love ko para sa kanya na i would do anything para lang talaga sa kanya. Tingin mo ba maiinis lang sya sa ginagawa at gagawin ko palang? Tingin mo ba na mapapahiya lang ako at pagtatawanan? As of now ayokong isipin na mapapahiya lang ako, gusto ko syang bumalik sa akin gusto kong patunayan ko sa kanya na mahal ko sya at aalagaan hanggang sa makakaya. Ang baduy ng gagawin ko pero wala naman mawawala sa akin kung hindi ko susubukan, pride lang naman ang mawawala sa akin at wala naman akong pakielam sa pride basta para sa taong importante at mahal ko gagawin ko.

Things that keep me alive.

Mahal na mahal kita jt.

Ashes and Wine

Don't know what to do anymore

I've lost the only love worth fighting for

And I'll drown in my tears, don't they see?

And that would show you, that would make you hurt like me

All the same I don't want mudslinging games

It's just a shame to let you walk away

Is there a chance, a fragment of light

At the end of the tunnel, a reason to fight?

Is there a chance you may change your mind

Or are we ashes and wine?

Don't know if our fate's already sealed

This days are spinning circus on a wheel

And I'm ill with the thought of your kiss

Coffee laced intoxicating on her lips

Shut it out, I've got no claim on you now

Not allowed to wear your freedom down, no

Is there a chance, a fragment of light

At the end of the tunnel, a reason to fight?

Is there a chance you may change your mind

Or are we ashes and wine?

And I'll tear myself away

So if its that is what you need, there is nothing left to say but

Is there a chance, a fragment of light

At the end of the tunnel, a reason to fight?

Is there a chance you may change your mind

Or are we ashes and wine?

The day's still ashes and wine

Or are we ashes?

Should I give up?

Dear friend,

Medyo okay na ko hindi na ako sobrang natutulala tulad nung unang gabi at sumunod na araw at gabi ng iwanan ako ni jt. Nalulungkot na lang ako pag ako lang mag isa sa bahay, mag isa kumakain sa school, mag isa gumagala at nagpapatay ng oras. Kasi iniisip ko na lang na baka kelangan lang talaga ni jt ng space kaya ayon im trying my best na hindi na sya kulitin pero may mga oras talagang namimiss ko sya bigla tapos ayun naiitext ko, hindi naman sa pangungulit gusto ko lang ipakita na mahalaga parin sya sakin, iniisip ko na lang na may chance pang bumalik sya sa akin at pagpatuloy ang nasimulan, nag iisip talaga ako ng positive. Kaso alam ko baka mag iba ang lahat at mas lalo akong masaktan, mas lalo ako malunod sa sariling luha, mas lalo akong matulala at madepress. Hindi talaga ako naaawalan ng pag asa, basta bigyan ko lang sya ng time. Ang tanging hiling ko lang sa Dyos na sana bigyan ako ng sign or pahiwatig na jt's still care about me, about us para suyuin ko sya ulit at ipadama ko ang love ko sa kanya at mapagpatuloy ang nasimulan. Kahit text lang or mangamusta lang sya sa akin para alam ko na may reason pa akong ituloy ang laban. Babalik sya sa akin, magiging masaya na ulit ako, matutupad na ang mga plano at pangarap naming dalawa.
Mahal ko talaga si jt at wala ng makakapagpabago nito, titiisin ko ang lahat ng hirap at sakit ng paghihintay para lang makasama ko ulit sya.
Salamat.

-paul (jco)

Come back to me jt.

I'll set you free 
And when you see what you need to see 
When you find you come back to me 

Take your time i wont go anywhere 
Picture you with me in the night at park
I'll keep your things right where you left them 
I'll be here for you 

Oh and i'll let you go 
I'll set you free 
And when you see what you need to see 
When you find you come back to me 

And i hope you find everything that you need 
I'll be right here waiting to see 
You find you come back to me 

I can't get close if your not there 
I can't get inside if theres no soul to bear 
I can't fix you i can't save you 
Its something you have to do 

So i'll let you go 
I'll set you free 
And when you see what you need to see 
When you find you come back to me 
Come back to me 
So i'll let you go 
I'll set you free 
And when you see what you need to see 
When you find you come back to me 

And i hope you find everything that you need 
I'll be right here waiting to see 
You find you come back to me 

When you find you come back to me Jt ❤❤❤ 10

I can't help myself.

Dear friend,

Napapadalas ang pagsusulat ko, hindi ko dito ko lang kasi nasasabi lahat ng sa loobin ko. Hindi ko ma pigilan sarili ko you know sobrang i can't stop thinking about jt. Nung mga oras na nasa akin pa sya everyday, everynight excited na excited ako sa mga text at tawag nya. Kung hindi nya ako macontact sa phone sa skype or sa fb messenger naman sya mag message. Ito yung sobra kong namimiss pano pa kaya ang bukas at susunod pang mga araw, weeks, months or taon. May mga araw na sobrang inis ko sa kanya at naiisip kong makipaghiwalay na sa kanya hindi ko magawa kasi kinakabig ng dibdib ko ang mga naiisip kong mga bagay na pagsisihan ko bandang huli. Hindi ko kaya gusto ko nandyan lang sya palagi handang umalalay sa akin sa mga oras na malungkot ako. Ibinigay ko na ang totoong love ko para kay jt, pinili ko at sinigurado ko na sya na at walang ng ibang mamahalin pero ngayon na bumitaw sya sa aming relasyon sobrang sakit at hirap isipin kung paano pa ang mga susunod na mga araw.

Nakalimutan ko ang lahat ng advices ko na palagi kong ibinibigay sa mga kaibigan ko. "40/60 lang daoat sa pag mamahal 40% sa mahal mo at 60% sa sarili mo" iyan ang lagi kong bigkas sa kanila pero ako 100% ang naibigay ko parang ikamamatay ko pag tuluyan syang lumayo, yung mga advice ko na wag gawin ang kasalanan (pagpapakamatay) dahil patunay lang na napakahina at masamang tao pero naiisip ko yung mga bagay na yon na hindi naman dapat. Alam mo marami talaga akong gustong gawin kasama sya, mgabalak ko sa nararating na birthday nya, sa susunod pang monthsary at dadating na pasko. Kinalulungkot ko talaga lahat yon at kinasisikip ng dibdib ko sa tuwing maalala ko, hindi ko talaga alam kung kakayanin ko na wala sya, nakasanayan ko na nandyan sya, yung attachment ko kay jt sobrang nakapanghihinayang. Alam kong dapat kong respetuhin desisyon nya pero friend kelangan ko ipaglaban tong pag ibig ko, wala na akong makikitang katulad nya. Hahanap ako ng paraan at gagawa ako ng paraan na magkabalikan kami at maipagpatuloy ang lahat. Paulit ulit kong sinasabi ang mga bagay na ito kasi totoo to sa puso ko at tunay na ang nararamdaman ko.

Sana maipagpatuloy pa at kung hindi naman sana mawala nadin agad ang sakit na nararamdaman ko sa bawat minuto, oras, araw at gabing maalala ko ang masayang sandali naming dalawa, mga gabing pinagsaluhan namen, maga tawanan at kasiyahan na para wala ng bukas. I love you jt.

Love Jco

Kaya ko pa bang kalimutan?

Marami akong mamimiss na bagay na nakasanayan ko ng ginagawa, tulad ng mga modes of communication namen ni jt. Yung mga social apps na dinownload ko dahil meron din sya non, yung halos araw araw na video call namen sa skype na, yung halos araw araw na pag snapchat namen, pati sa mga online games kami ang magkasama. Sa lahat ng kalokohan at kulitan sa iba't ibang lugar, yung "seasonal" at "call me maybe", yung makikipagkita kapaguwian o lunchbreak, yung mga magdamagang phonecall na parang wala nang bukas, yung mga arguments at tampuhan na lalo nagpapatibay ng samahan, yung mga pangaasar nya na kinaaasaran ko, yung mga panakaw sandaling magkasama, yung mga mali na ginawa namen tama, yung mga maiinit at mahihigpit nyang yakap, yung maalab at mga pasimple halik, yung mga salitang nakakapanglakas ng loob at sobrang sarap pakinggan.

Goodnight
Sweetdreams
I miss you
I love you

Hindi ko alam kung kaya ko yang ibaon sa limot yung mga bagay na ibinigay sa akin na kay sarap titigan at gamitin at para bang nasa akin parin sya, yung mga gamit na binili na kasama ko sya, sa mga fast food restaurant na madalas namin kainan, sa mga bagay na pareho naming kinagigiliwan, sa mga mag isa kong plano at pangarap na pinili kong isama na sya, sa mga bagong plano at pangarap para sa aming dalawa, kasama ko sya sa birthday na wish ko, maging sa darating na kapaskuhan at sa 3 buwan na naging matampuhin, makulit, mainit, maalab, masarap, maginhawa at sobrang saya. 3 buwan lang pero ang attachment ay wagas. Hindi ko alam kung kaya ko pang gawin yung mga bagay na nakasanayan kong gawin ng magisa. Mahal na mahal ko sya sobra, kahit sa sandaling iyon parang lifetime ang katumbas. Masyado akong kumapit at dumikit, masyado akong umasa at nagpakasaya, masyado kong tinanggap ang mga magandang salita nya, masyado ako nagtiwala na hindi mawawala ang bagong nakasanayan sa dalawampu't dalawang pamamalagi. Hindi ko alam kung kakayanin kong magsimula ng panibagong bukas at balikan yung plano at pangarap na magisa na lang. Mahirap na mahirap syang kalimutan, ayoko ko maibaon lahat iyon bagkus mapipiliin ko munang hintayin at umasang may magbabalik ang dating pagmamahalan, siguro ganito talaga ang buhay.
May malakas na minsay humihina at lalo pang lumalakas, may mahina na lumalakas at lalo pang nalulunod sa sobrang kahinaan, may sobrang saya, sobrang lungkot, at sobrang sakit.  Hinihiling ko sa Panginoon na sana magbalik ang dati at mabigyan ng isa pang chance na maging maayos ang lahat at maging balance ang school, bahay, pangarap at pagibig.

Goodnight,
Sweetdreams
I miss you so much
I need you
I always love you
Jt.

-pol (j.co)

Pagkalunod sa sariling luha.

Jt,

Alam mo nung una palang tayo nagkakilala ikaw na agad yung na isip kong magpaparamdam sa akin ng pagmamahal e, first monthsary naten napapangunahan na ako ng pagsisi at pagka disappoint e pero dahil sa gusto kita tiniis ko lahat at unti unti kong tinatanggap at ang sabi ko sa sarili ko mamahalin din kita ng lubusan basta mahalin mo lang din ako ng walang pag alinlangan. Nakapagsalita pa ako ng "hinihintay ko lang siya bumigay" dahil sa sobrang araw araw gabi gabing nagaaway at nagseselos sa kung kani-kaninong tao, pero naisip ko na mahal ko na sya e ayoko lang dumating na ako na yung tuluyan ng mabaliw at tama ang hinala ko, sa araw araw na pagsasama at gabi gabing paguusap kahit na nagkakaaway mas lalo akong nafall inlove, sya ang dahilan kaya ako nakakapag post ng mga selfie kasi palagi akong goodmood, nagsisimula na din ako mangarap ng mas malaki at mas masaya kasama ka, pinapangarap ko na someday kasama kita sa kahit saang travel or vacation. Dumating yung araw na gustong gusto kita lagi nakikita, nakakasama, nakakayakap at kahalikan,  dumating na din na unti unti kong naipapakita sa ibang tao ang love ko para sayo, sobrang ginaganahan akong pumasok ng school dahil sa ilang sandali makikita at makakasama na kita.
Dumating ang mga problema ng family ko at ikaw yung naging tanging dahilan ko na kayanin yung problema at mahirap man pero unti unti kong tinatama ang mali, tinuturuan mo akong maging matatag kahit na nauunahan ako ng takot at kaduwagan. Umabot na sa pangalawang buwan ng pagsasama at nagagawa ko ng tanggapin ang mga ugaling ayaw ko na meron ka "package deal" ika nga, iniisip ko na ikaw na talaga ang forever ko at wala na akong pakielam sa sasabihin nila.
Kahit nakakapagod ang mga pagaaway tinatanggap ko kasi mahal na mahal kita, may mga oras na nagbabalak akong iwanan ka pero hindi ko matiis na hinde ka pansinin, kausapin, mangulit at makipagkita sayo dahil sobrang adik na ako sayo alam kong hindi nakakabuti iyon pero dun lang ako nakakahanap ng kasiyahan e.
Umabot tayo ng pangatlong buwan na ang pagkakaalam ko ay lahat ay maayos, madalang ka na kasing nagpaparamdam noon pero hindi ko nalang pinapansin kasi busy ka nga sa school mo.
Hindi ko naiisip yung mga problema sa mga araw na kasama kita, ang sarap sa pakiramdam na sana ganon nalang palagi at wala ng katapusan alam kong hindi naman pwede na ganoon, kya nga sinusulit ko ang mga sandali iyon.
Dumating ang mga araw na nagkakaaway nanaman tayo, nabasa mo ang lumang usapan namen ng kaibigan ko na at ibang iba na sa nararamdaman ko ngayon. Sabi mo sa akin hindi ka naman natinag doon pero ang totoo malaki ang eprekto non sa relasyon naten, unti unti kang nanlalamig sa akin siguro dahil nga din sa busy sa school work at sa kanya kanyang family problem.
Gusto ko lang naman na malaman mo na nandito ako handang tumulong sa mga problema mo at sana wag solohin pero matigas ka at pilit mo akong nilalayo sayo, may mga post ka sa twitter na "biggest mistake i ever did #givingup" sobra akong nasaktan dun pero ayoko na lang isipin kasi gusto ko tayo magkaayos at excited pa naman ako sa pagdodorm ko sa likod ng school nyo. Neto g kung saan patapos na ang september bigla nagbago ang lahat, huminto ka sa pagpaparamdam nagtataka ako kung ano ang problema, "sabi nang i want to be alone, LEAVE ME ALONE" natakot ako sa mga sandaling nabasa ko yon at kinakabahan sa mga naiisip ko, sobrang nasaktan ako dahil mas nagustuhan mo pang sabihin sa lahat un at alam kong ako lang naman ang pinatatamaan mo at sana diretsohin nalan ako. Kunilit kita kasi natatakot na ako mawala ka sa akin, pakiramdam kong bumaliktad ang lahat at ako ngayon ang madrama at sobrang maghabol kahit nakakahiya na nagmamakaawa na ako basta lang maging maayos pero buo ang desisyon mo at lubhang mapanakit parang napakadaling tapusin ang lahat lahat. Nagsisisi ako sa lahat ng nagawa kong mali, kung sana wala akong binitawang ganun salita sana maayos pa ang lahat at sana nasa piling parin kita, kasama kita sa mga problema naten at sabay naten aayosin pero binitawan mo ako at hinayaang lamunin ng sakit at luha, ang sabi mo mahal mo pa ako pero bakit bumitaw ka na, para sa akin mahirap bitawan yung taon mahal ng lubusan, kaya pinaglalaban ko padin kahit pilay na ang isang paa, pero mismong ikaw na ang gustong kumawala at wala na akong magagawa kung din tanggapin at malunod sa sarili luha. Ang hiling ko lang na sana bumalik ka sa akin at ituloy naten ang hamon ng buhay magkasama, magkayakap, magkahalik at nagmamahalan.

I will always love you jt, umaasa padin ako na maayos padin tayo at matutupad ang mga pangarap ng magkasama. Buong puso ko itong sinusulat at nalulunod sa masakit na luha.

Patuloy akong magmamahal jt.

J.co

another heart break, sobrang sakit.

Dear friend,

Alam mo ba naging masaya ako simula nung June 10, wala na akong naiisip pa na kung anu-ano mang malulungkot na nangyari sa buhay ko.

Napalitan na ng smile and love yung mga kadramahan ko, inaamin ko na nung una talaga maliit lang yung feelings ko for Jt, siguro dahil sa hindi pa kasi kami talaga masyadong nagkakalinlanlan, nakapagsabi pa nga ako sa bestbuddy ko na "hinihintay ko lang syang bumigay" meaning gusto ko na sya yung mawalan ng feelings sa akin para hindi ko sya masaktan ng husto siguro nasabi ko lang din yun kasi palagi kaming nagaaway, puro kadramahan e kasi madrama na nga ako tapos madrama din sya parang naiinis na ako, nasabi ko lam pero i swear to God in Heaven na minahal ko na talaga sya ng lubos. 3 months lang ang tinagal namen ni Jt, pero putang ina, mahal na mahal ko sya nasanay ako na na andyan sya sakin palagi, yung mga promise nya sakin nawala na ang lahat. Sobrang sakit at sobrang hirap, hindi ko matanggap na wala na kami hindi ko kaya. Akala ko sya na talaga yung taong para sa akin pero Diyos bakit naman kung san naka sanayan ko na andyan sya palagi saka naman nawala. Madali lang sabihin na pumapayag akobna makipag hiwalay e pero ang totoo ayoko pa, ang sakit sakit. Karma ko ba to? Hindi ako makakatulog, hindi ako makakakilos ng ganito ang nararamdaman ko, pakiramdam ko nagstop ang mundo ko, bumilis ang oras pero ang mundo ko nakahinto alam kong yung iba dyan sasabihi lang na 3 months lang yan e, hindi naman sa tagal yun e sa closeness namen dalawa, yung tiwalang binigay ko sa kanya, yung love ko na ibunuhos ko ng todo iyon kasi ang hinihimutok ko. Sana dumating ang time na mahalin ulit nya ako tulad ng dati, maghihintay parin ako na bumalik sya tutal sanay naman na ako sa paghihintay ee. Alam mo ang hiling ko lang sana mawala yung sakit na to yung tipong pagkagising ko wala na back to normal na agad. Kung nababasa man nya ito. 

Jt, mahal na mahal kita. Kahit ipagsigawan ko pa sa lahat gagawin ko, yung mga plano naten, yung mga pangarap nating dalawa sana maituloy pa, wala akong pakielam sa mga sasabihin nila. I love you jt, i always do.

-your j.co

--pol

Panakip Butas

Dear friend,

you know what i don't get it why people get mad pag nasabihan silang "panakip butas lang" i know it hurts to know na panakip butas lang pero pano ba nagmo-move on ang isang tao? e diba naghahanap ng may magmamahal, e pano nga gagawin yon e hindi mo naman tinutulungan sarili mo mag move on e.

para sa akin, yang "panakip butas lang" na yan e malaking bagay sa Love industry, y'know why? kasi ung mga taong PBL na yan sila yun gumagawa ng paraan, nagpapakapagod, pumapawi ng sirang heart o butas e. Sila yung karpentero, sila yung nag aayos ng mga sira, sila yung tumatapasa mga butas, sila yung kahit sira na e aayusin at patitibayin pa nya, kaya dapat hindi yan nila-lang e, eto naman si butas dapat tinutulungan din nya ang sarili nya hindi yung sisirain pa nya at bubutasin parin e kung nabubutas at nasisira ka na sa pwestong yun edi umalis ka na sa lugar na un at lumapit ka na sa karpenterong kayang ayusin at patibayin yang sira o butas. Dapat nga matuwa at mabilib pa ang mga tao sa mga PBL ee aba ang hirap kaya ng trabaho nila sa love industry minsan hindi nasusuklian ang tulong nila at sobrang sakit non at kung minsan sila din na PBL e mangangailangan din ng karperntero. Dapat mga PBL galingan nyo sa pag aayos at pagtatapal ng mga sira at butas para matulungan nyong makapagmove on sila papunta sayo, mas makikilala mo sila kesa sa mga crush lang nila. Malaki talaga ang papel ng PBL, kaya wag nyo lang basta bastang sa sabihin na "PBL ako"

hindi nila-lang ang kagaya nyo. Kaya ikaw bro,, move on ka na, iwanan mo na yang drugs na yan, masaya ka nga gago ka naman, e kung may tao naman kayang ibigay yung saya e edi dun ka. 

-Love, Pol

Lalakad na ako palayo.. Bye bye na..

Dear Friend,
Here we go again, endless drama nako naman. Hindi naman bago sakin yun, part na ng lifestyle ko ang sobrang kadramahan at ka-corny-han,Alam mo sobrang nakakapagod at nakakasawa na, nakakapagod na talaga yung ginagawa kong paglalakas ng loob na yayain sya na kumain sa labas, mag coffee at gumala parang mas lalo ko syang makilala at maipakita ko sa kanya na gusto ko talaga sya at hindi ako tulad ng ibang guy dyan pero alam mo nakakasawa na yung pag rerefuse nya sa lahat, yun parang hindi nya ako pinapansin para bang invisible? Tapos mag group message sya na mag aaya ng makakasama para may kasama sya tapos kapag nagrereply ako na pwede ko sya samahan e biglang sasabihin "Uh sorry i can't, i will be meeting my friends na pala ee next time nalang :)" diba nakakagago tapos may smiley pa. Hindi din pala nakakabuti yung payo sa akin yung motto ni Shaun na "If you love someone gawin mo ang lahat para walang regrets sa huli atleast you tried diba" ginawa ko naman yun pero may hangganan din pala. Mali din kasi ako ee alam ko naman na talagang she's pushing me away pero ako naman lapit ng lapit at pinipilit ko pa din ang sarili ko sa kanya kahit na obvious na ayaw na nya talaga. Pero sobrang nasasaktan ako, i tried my hardest not to think of Jenny pero i really can't help myself ee i can't stop loving her. Kahit mahirap at masakit pero gustong gusto ko talaga sya, katulad nung dati kapag malungkot ako ang dami daming oumapasok na malulungkot sa isip ko kaya mas lalo akong nalulungkot at lalo na ako nade-depressed. Ayoko na isa isahin yung mga pumapasok sa isip ko pag mag isa lang ako kasi hahaba nanaman etong post ko at baka tamadin ka basahin e kaya skip nalang tsaka nasabi ko naman na ito sa mga naunang post ko namn na ee. Gusto ko na din talaga kalimutan sya at tulungan ang sarili ko, malapit na ang pasukan sana maiwasan ko na ang pag iisip ko sa kanya at maibang ang attention sa ibang bagay. Katulad ng nasabi ko diba si Jenny kasi achiever sya so talagang nangongolekta sya ng mga achievements at gusto talaga nya ng may ipinagmamalaki ee ano naman ako diba? kung baga hindi ko sya mai-impress sa mga salita salita at pangungulit ko lang. Siguro wala na talagang chance o possibility na magustuhan nya ako. Gusto ko sana iparamdam sa kanya yung masaktan naman at maghabol, gusto ko iparamdam sa kanya kung gaano kahirap at kasakit ang kalagayan ko na ganito, yung tipong hindi din sya makakain o kaya hindi makatulog tapos palaging ang pakiramdam nya ee magisa sya at gusto ko na magsisi sya bandang huli at sabihin na "Sayang, ganito pala pakiramdam sana pansinin nya din ako, sana magustuhan nya din ako" yung mga insecurities nya sa buhay ee bigla bigla nyang maiisip hehe ang Bad ko  pero naisip ko na hindi ko matutulungan na makalimutan sya sa ganoonng way ee, hindi ko man maipa-promise to pero gagawin ko lahat talaga ng best ko na gumawa ng mga achievements hindi dahil para magustuhan nya ako, kung di para sa sarili ko na may maipagmalaki. Magrereply lang ako sa mga text message nya kung kinakailangan at importante pero dun sa mga Group Messages hindi na talaga, tingin ko maBOTE na din to para makalimot, hindi ko kayang burahin ang mobile number nya at sa friends list sa Facebook pero tingin ko makakatulong na din to, siguro i should stop Liking her statuses or kung ano-ano pang post nya sa facebook. Bahala na ang lahat at sana mag umepek at sana makahanap ako ng taong tutulong sakin kalimutan sya, magpapaligaya din sakin at gagawa ng happy moments sa buhay ko hehe. No more tears and no more cry Popol, makakalimutan din naten si Jenny tiwala lang. Hindi na ako malulungkot magisa, lolokohin ko nalang sarili ko na marami akong kaibigan, iisipin ko na kinakausap ko ng family ko about dito lahat gagawin ko para makalimutan ko.
It's time to stop all this feelings, it's time to put out her on my mind all this time, it's time to leave her and all those memories behind, it's time to move forward and don't look back. Kaya ko to basta tiwala lang, malalagpasan ko din to, hindi pwede na manatiling malungkot at negative.

Popol

*Thanks for reading guys, malaking bagay sakin to.

please feel free to leave a comment and advice.. thanks again

Karma ata yan dre!

Gusto ko umamin sa mga kasalanan na nagawa ko. Lahat naman tayo nakakagawa ng kasalanan o nagkakamali diba? tsaka syempre were just humans. Siguro kaya ako ganito ngayon kamalas sa lovelife kasi nagawa ko manakit ng feelings ng ibaTheres a girl, friend of a friend and her name is Maey. Ganito kasi iyon, yung former classmate ko sa dati kong school na nagaaral sa Cavite City  may friend na simple girl na sobrang tangkad kasing tangkad ko talaga ee 5'7 and a half lang ata ako basta ganun din ang tangkad nya at hindi mahilig pa mag suot yun ng High Heels. Si former classmate her name is Melanie, matanda na sya mga 25 na ata so ang tawag ko sa kanya e 'Ate Melai' she texted me na she has a good friend named Maey. Maey is only 18 years old tapos ako naman mga 20 na that time so konti lang ang tanda ko kaso nga meron akong gusto na noon pa bago ipakilala saakin ni Ate Melai si Maey. Si Jenny na nga iyon tapos eto ang problema, hindi naman sa pagyayabang o kung ano man.
Nagka-crush na pala sa akin si Maey even though hindi pa kami nagkikita in person at sa Photos pa lang ng Facebook nya ako nakikita. (thanks to facebook)
Until one day napadpad si Ate Melai malapit sa dati kong school at kasama pa nya si Maey. Excited akong makita si Ate Melai, aaminin ko na hindi ako excited na makita si Maey kasi nga i was under in Jenny's spell tapos ayun na nga nagkita na kami, nagpakilala ako at nag usap kami. Si Ate Melai naman tuwang tuwa sa amin kasi nga sa madaling salita nirereto nya si Maey para sa akin. Napagisip-isip ko na siguro hindi naman ata masama gumamit ng tao para makalimutan ko ng tuluyan si Jenny. Kinuha ko personally ang phone number ni Maey at gawin ko nga ang plano at siguro naman iba si Maey kay Jenny at siguro naman eto e mas mahal ako ng husto.

Nov 2011, hindi na talaga nagpaparamdam si Jenny saakin nun at si Maey naman nandyan sa paligid ko at sya ang naging takbuhan ko. Pinilit kong ligawan sa phone si Maey, sa Webcam chat at sa Facebook. Lalo naman nahulog ang loob ni Maey sa akin hanggang sa sinagot nya ako kahit sa phonecall lang dahil nga magkalayo ang tirahan namen. Lahat ng gusto kong sabihin kay Jenny kay Maey ko ginawa, sibubukan kong magfocus kay Maey kasi sya na nga ang girlfriend ko. Mabait si Maey at sweet, nagpagawa pa ng ID lace yun printed ng complete name ko. Sweet diba?

After a month January 2012 ata yun nagreply si Jenny sa isang sa mga Group message ko at nangamusta. Bumalik yung matinding feelings ko kay Jenny at naleft behind si Maey. Akala ko kapag sinabe ko kay Jenny na may girlfriend na ako ee manghihinayang Jenny at iniisip ko na masasaktan sya. (assumero talaga)
Hindi natinag si Jenny at parang natuwa pa sya sa balitang sinabe ko, nagulat ako sa mga sinabi nya sakin kasi akala ko parang magseselos sya at bakit ako yung parang mas nasaktan sa ginawa ko tapos since then hindi na nga nagparamdam ulit si Jenny. Araw araw at gabi gabi tumatawag si Maey sakin kahit may class ako tatawag sya, sobrang maeffort si Maey sa relationship namen habang ako naman si gago iniisip pa din si Jenny. Sa araw-araw na ginagawa yun ni Maey ee nauubusan na kami ng mapaguusapan. Minsan nga habang nagkukwento sya sakin ako naman naglalaro lang ng xbox kasi nga kahit ano nalang kinukuwento nya. Pag naman inaaya ko syang lumabas bawal naman sya kasi 'Strict ang Parents nya' so tingin ko hindi din magtatagal at magsasawa din si Maey sa akin.

Napagisip ko na malaking kasalanan yung ginawa ko, parang tinutulad ko kay Maey yung ginagawa ni Jenny sa akin. Gago talaga ang pwede mong sabihin sakin diba? aminado naman ako na andyan na ang Love at effort pero kahit anong gawin ko wala talaga akong strong feelings for Maey.
Pero ayoko saktan si Maey, ramdam na ramdam ko na gusto nya talaga ako pero kahit ano talaga gawin ko na kay Jenny padin.

Hindi din nagtagal nagdesisyon na akong makipaghiwalay kay Maey kasi sobrang maling mali ang ginawa ko. Tumawag ako at kinausap sya ng matino.

"Maey, pasensya na pero i really need to do this. Look, this relationship isn't gonna work out. Hindi tayo nagkikita kasi pinagbabawalan ka. Kung meron man gusto manligaw sayo at gusto mo din sya sa tingin ko mas doon ka sasaya. I'm not the right guy for you kasi you're way too better than me. Ako ang may problema at hindi ko napapahalagahan yung effort na pag tawag mo araw-araw" (famous breaking up lines ng mga gago)

 inexplain ko ang lahat lahat at para hindi sya masaktan ng husto. Salamat naman sa mabuting kalooban ni Maey at naintindihan nya naman ako. Tumagal ang relationship namen ng almost 3 months and after a month nabalitaan ko na may agong boyfriend na si Maey so inisip ko na madali syang nakapag move on. Alam mo malaki din pasasalamat ko kay Maey kasi pinaramdam nya sakin na mahal na mahal nya ako hindi tulad ng iba. Oo nasawa ako sa maya't mayang tawag ni Maey sa akin at kapag hindi nasagot ang phone ee nagiisip na agad sya ng masama.Siguro eto yung malaking Karma ko, gumawa ako ng kasalanan at ngayon eto yung price na kelangan kong bayaran.

A Mother's Day Special: Tribute to Mommy Bella.

Mother is a woman who has raised a child, given birth to a child, and/or supplied the ovum that united with a sperm which grew into a child.

month of May natin sine-celebrate ang Mother's Day since my Mom is in heaven na magshare nalang ako about sa kanya.

Kung buhay pa ang Mommy, ide- dinner date ko talaga sya with candle light pa. lols

Hindi ko man sya nakasama ng matagal  ang mommy ko pero para saakin sya ang pinaka maganda, mas sexy pa kay Sam Pinto at Marian Rivera nyo at pinaka matapang na Mommy.

Sa totoo lang hindi ko na maalala yung ilang bondin namen ni Mommy kasi naman po 10 years old palang ako nung mamatay sya sa sakit (Acute Renal Failure/Kidney Failure).

Nakakamiss yung palagi akong sinasama ng Mommy sa mga lakad nya at sa pag uwi uwi nya sa province. Nakakamiss yung boses nya, the smell of her skin and her hair at yung paglalambing nya.

Naalala nung Kindergarten palang ako talagang matyaga sya naghihintay sa labas ng school para pag labas ko ng school ee makikita ko sya, araw araw my Happy Meals ako kay Mommy kaya ang dami dami kong Mcdonalds na toys sumali pa nga kami sa competition nun dati sa Mcdonalds sa Kapasigan na paramihan ng toys na galing sa Mcdo.

Nasanay ako na palagi nasa labas ng school ang Mommy ko kaya nung first day ng school nung Grade 1 ako talagang nagwawala ako at iyak ng iyak nung sinaraduhan ng gate ang mommy ko at nilayo ako sa kanya, I saw her na naiiyak that time kasi syempre nakikita nya yun son nya na umiiyak ee.

Grade 5 na ako nung una na nagpapakita ng symptoms ang sakit ng Mommy, andun yung hirap mag urine at masakit ang tagiliran. Nalaman na Stage 1 na pala yung problem nya sa Kidney, since nun nalaman nya na may sakit sya natatakot na sya magpacheck up sa doctor.

Medyo malala na ang sakit ng mommy, dina- Dialysis na sya, naghirap kami ng husto dahil sa mga gastos sa gamot at Dialysis, meron syang nakakatakot na Tube sa leeg nya na tinatawag na CVC or Central Venous Catheter..

 

Sobrang creepy kasi naman may tubo tapos sa leeg pa, bata pa ako nun kaya hindi ko pa sobrang naiintidihan yung sakit nya, lagi ko syang sinasabihan na "Mom, drink lots of water para hindi blood yung lalabasa sa tube" natatawa nalang sya tas sinasagot nalang ako ng oo anak kuha mo pala ang mommy. Nung medyo naging okay sya nabalitaan nya na manganganak ng yung Younger sister nya sa Japan and kelangan ng tulong sa pag aalaga ng baby, since my mom is the eldest na babae sa kanilang 7 na magkakapatid gusto ng mom ko na makatulong at syempre makapuntan din ng JAPAN 日本 para din makapagrelax din sya diba at gusto daw nya maexperience yun before she die. Ayaw nga ng daddy na pumunta pa sya dun pero sa kagustuhan ng wife nya na makagala sa Japan at makita si Hello Kitty at makaranas ng Yuki (Snow) at Sakura (Cherry Blossom)

Natuloy ang mommy sa gusto nya na makapunta ng Japan, pero nagulat sya ng aatakihin sya ng sakit nya sa ibang bansa tulad ng nisabi ko takot sya magpacheck up.

Napapilit ng tita ang mommy na magpacheck up at na diagnose na stage 2 na pala yung sakit nya at kelangan na ng i-admit o i-confine sa Hospital ang Mommy dahil sa mabilis na pagkalat tsaka pwede na maapektuhan yung isa pang kidney nya. Pinilit sya ng tita ko na magpahospital sa Japan pero ayaw ng Mommy, gusto na daw nya umuwi at gusto nya daw na makita at makasama muna kami  nila Kuyas at Daddy bago sa mawala.

Year 2002 and i was in Grade 6 nagsimulang kumalat na ang sakit at tuluyan ng naapektuhan yung isa pang kidney, lahat ay nagulat sa mga mabilis na ng pangyayari, malakilaki na ang nagagastos sa Hospital at pabalik balik na din sa Hospital ang mommy nung makaraan buwan. Stage 3 na ang infection at kelangan ng mapalitan both kidneys dahil pati ang kanan na kidney e may damage na din. Dahil sa nasanay sa malamig na climate ang mommy dahil sa Japan gusto nya palagi ng malamig ee summer pa nun palaging nagpapabili ng Icecream, saging con hielo, maiz con hielo at kung ano ano pang malalamig na pagkain para maibsan yung init. Maraming kumplikasyon na din ang nanyari naoverdose sya sa gamot dahil sa malala na ang sakit. Alam mo yung dating malusog at chubby nyang iyon napalitan ng sobrang itim at payat at nalalagas pa ang buhok. Nagkanda baon baon na sa utang ang daddy at naisanla na ang mga jewelry ng mommy para may pang tustos ang eldest brother ko sa college at pang dialysis. Sumabay pa ang pagsasarado ng Company na pinagtatarbahuhan ng Dad ko naisanla na ang mga cellphone nila na Nokia 3310. My Mom is in coma for one week ata? and nung nagising sya may napanaginipan sya.

"Umaakyat daw ako sa isang bundok na mataas na mataas. May mga 3 bata na tumatawag sa akin na 'Mama, tara na' at inaabot nila ang kamay ko, nag-aalangan ako kumapit kasi hindi ko sila kilala tapos habang paakyat daw ako may naririnig akong ingay at parang nag uusap tapos ayun nagising na ako."  

hindi nya alam na comatose sya, pero sinabe din namen agad at nagulat sya. Simula nun ayaw na nya matulog ng gabi natatakot daw sya baka hindi na sya magising kaya pag gabi na gising ang Dad ko para samahan ang Mom sa pagpupuyat (puyaters ang Mommy haha) pero hindi rin nagtagal e nakakutulog na sya ng maayos sa gabi.

October 15th same year, around 9pm nasa loob ng hospital room with Dad and Lola, may nakalagay ng oxgygen hose sa nose nya at ng bigla akong hindi mapalagay, sobrang kabado at parang may kakaibang mangyayari.. its true iba talaga pakiramdam ko nun. I asked my Dad to call my both kuyas and tita (younger sister ng dad ko) na pumunta sa hospital sabe ko "Dad, tawagan mo nga po sila kuyas at tita papuntahin mo na sila dito sige na" 

and my dad said "Ha? ee kakauwi lang nila diba? May school pa bukas ikaw nga dyan absent nanaman"

sagot ko agad "e i don't want to go to school while Mommy is still here tsaka kinakabahan tapos nanginginig ako ee" my hands are all sweaty but really cold as ice and its shaking talaga.

 

"Ha? bakit? Kumain ka na ba? "

"hindi pa po"  sagot ko agad "teka bibili ako food sa canteen what do you want to eat ba?" 

"Just call kuya Andrei and Rj" sagot ko na nagagalit na talaga.

"wag mo nga akong takutin! you're mommy will be fine stop thinking about it".

Pansin ko na talagang natatakot din ang dad sa mga gestures ko pero palakad lakad ako sa room tas hindi makapakali. My mom is sleeping quietly and pulse rate nya hindi pa din nagbabago around 50-60bpm and mas mababa sa normal heart beat pulse ng tao.

around 8pm nagslita ang mommy and asking for food "Ma, nagugutom ako, penge pagkain" Mom said pero nakapikit ang mata. my lola rushed to the nurse station and asked a nurse kung pwede sya pakainin, 

Nagsalita ang doctor ni mommy "Nay, hindi po sya pwede pakainin ng solid food kasi mahina pa po ang anak nyo" 

my lola said "e kanina nyo pa po kasi sinasabe na lalagyan nyo po ng parang tubo sa Nose nya para ilagay yung smoothie na food nya, hindi pa sya kumakain simula Morning" 

"Nay,  hindi po naten pwede basta gawin yung procedure kasi po mahina pa po yung katawan nya, gagawin po natin agad pag lumakas na po si Mrs. Bella"

Wala nagawa ang lola ko kaya bumalik nalang sa room at pinilit padinsuinubuan ang anak nya ng Soup.

Nangulit ulit ako sa Dad ko tawagan na sila kuya and this time naiiyak na ko sobrang kabado ko sumunod naman ang dad mabilis sya pumunta sa nurse station at nakitawag at tumawag sa bahay na pumunta na sa hospital ASAP. 

around 10pm May dad went to the Nurse station and called my kuyas asking where are they na tapos suddenly  my lola started to cry na nagulat talaga ako tingnan ko mom's heart rate sa monitor 30-40bpm nalang

Tinawag ko ang dad agad takbo ako sa nurse station.

the nurses and doctors are rushed the room  at tulak tulak yung mga hospital apparatus. Nakatayo ako sa harap nila tapang tapangan and restraining my tears to fall while watching my mom 's biggest battle then a nurse came to me and carried me away from the room and said "you're mommy's gonna be okay just have a faith to the doctors, wag mo pansinin iyak ni lola ha" blah blah blah blah hindi ko na sya pinansin kasi pinapanood ko talaga ang mommy, tahimik lang ang mommy parang natutulog lang tapos yung mga doctor pinapump na yung chest nya at may hawak na parang balloon na pipump nila sa mouth ng Mom. I can hear my lola she's crying out loud paulit ulit nya tinatawag ang mommy sa kumpletong panalan

Mom's heart rate drop again down to 20-30bpm hindi ko na din kinaya talagang umiiyak na ako kagaya ng napapanood ko sa mga tv series  na namamatayan and this time kitang kita ng dalawa kong tapos yung pakiramdam na ang naririnig ko na lang yung sound ng machine *beep* *beep* *beep* tapos parang everything is in slow motion mode kita ko yung ginagawa nilang pagrerevive sa Mommy ko and si Daddy naka upo at nakasandal sa wall tapos umiiyak. Ngawa ako ng ngawa pinapakalama ako nung magandang nurse.

Tumatakbo paakyat ang mga kuyas bagal mag elevator ee at naririnig na daw nila yung bunganga ko from ground floor kahit na sa 3rd floor ang room ni Mommy (ang lakas ko pala ngumawa lols)

Niyakap ako nila kuya habang tinuturo ko ang Mommy nililinawan ko ang mata para makita ang Mommy sa kanyang huling sandali.

October 16th 12:11 midnight, itinigil na ng doctor yung pagrerevive, pagod na daw ang katawan ni Mrs. Bella sa pakikipaglaban, yung heart rate nya sa monitor nagpa-flat na and the doctor said  "We did everything we could"  

Naalala ko yung palaging sinasabe nya kay Daddy na "Madali lang pala sabihin na "Sana mamatay nalang ako" pero ang totoo kapag alam mo na sa sarili mo na malubha ka na masasabi mo na "Diyos ko, bigyan nyo pa po ako ng mahabang buhay para sa pamilya ko"

Love your Mom, ipakita at iparamdam natin sa kanya yung importansya at love naten sa kanya habang nakikita, naaamoy, nakakausap at nayayakap pa natin sya..

MOTHERS DAY is about SHOWING APPRECIATION, not just spending money. Its also a day of REMEMBRANCE for those who've lost their mothers.

HAPPY MOTHER'S DAY Mom
I Love You so much..

Malaking Tanga. Lilipas din yan.

*Note: Yung mga name na nigamit ko ay hindi totoo. Proteksyon na din sa kanila.

Dear Friend,

Alam mo bang hanggang ngayon gusto parin si Jenny, oo as in mahal na mahal ko pa rin sya. Sya yung dahilan ng lungkot lungkutan ko. Ewan ko ba bakit gustong gusto ko sya kahit naman alam ko na IMPOSSIBLE na maging kami. Wait didn't i tell you na hindi naging kami?! Whoa lemme tell you the story.  Si Jenny sya yung girl na nakausap ko sa isang Social Network last August 2011, she asked for my number that night, paano ko makakalimutan yung gabing yon, I have no idea bakit nya tinatanong number ko at biglaan yun. It's weird to say this pero kinilig talaga ako nun at parang ang sarap mambugbog ng tao lols. Edi ayun nga no pagkabigay ko ng number ko agad agad din sya nagtext kaya since then palagi na kami naguusap, hindi talaga ako makapaniwala kasi si Jenny yun e, she's like a-girl-never-date-a-loser-like-me tska parang ang taas taas nya at parang impossible maabot ng tulad ko lang, nagkukulitan na kami sa text kaso tuwing mga 22:00 kami naguusap kasi gabi kasi tarbaho nya e ako e student pa, alam mo yung pakiramdam na kahit maaga ang school bukas magpupuyat talaga ako para lang makausap sya, inaabangan ko ang bawat beep ng phone ko, sobrang nainlove ako, sobrang mahal ko sya. Hindi ko makakalimutan yung mga napagusapan namen, hanggang sa sweet na kami sa text at mabilis talaga akong nainlove sa kanya kakagaling ko lang kasi sa matinding Broken Hearted sa ex-girlfriend kong si Jonalyn, hindi ko na nga naiisip si Jonalyn ng mga oras na iyon kasi nga nan dyan naman si Jenny. Yung mga text nya sakin e nasa utak ko parin hanggang ngayon kahit na 2013 na, tapos kahit puyat papasok ako ng school pero napapansin ng mga classmate ko yung smile ko na parang aabot na sa ears, walang salitang tamlay sakin nun tinatanung nila ako kung ano'ng meron at bakit ako masaya samantala dati lungkut-lungkutan ako dahil sa EX-girlfriend, sinisugurado ko na may load ako para pag nagtext sya e alam na reply agad haha. Hindi ko talaga makakalimutan yung mga text nya na

"Baka naman next month e hindi ka na ganyan sakin"

"I need someone to take care of me"

"My door is always open to any kind of possibilities"

 Lahat yan nakatabi sa phone ko at private kasi ayokong may makabasa o makaalam even my best budds, tumawag pa yun sa akin para sabihin

"Sige na matulog ka na, Goodnight na"

Tanong ko nga sa inyo sino naman hindi matutuwa nun diba? sobrang saya sa pakiramdam sobrang sweet nya. Nagkita kami nun sa isang Mall haha, hindi ko makakalimutan din iyon nakopo nakakahiya ang itsura ko nun super haggard kasi katatapos lang namen mag luto nun pero sa gusto ko sya makita ng kami lang pinuntahan ko sya nahihiya man ako pero gusto ko talaga. Naglakas loob akong aminin sa kanya na tagang gusto ko sya nireplyan nya ako ng :-* so talagang naghahangad ako at nag aasume na din ako na gusto din nya ako, edi naglakas loob uli ako na tanungin sya na kung gusto nya din ba ako she just said

"Lets get to know each others first :P"

So sabi ko sa sarili ko, "Pol kelangan mo lang maging consistent sa kanya ipakita mo na talagang gusto mo sya"
Pero pagkatapos ng masasayang oras na iyon November 2011, she stop texting me hindi na kami nag uusap gaya nung dati, hindi na nasundan yung kitakits namen at sobrang nalungkot nanaman ako. Inaabangan ko pa din yung phone ko na tutunog tulad nung dati. Simula nung hinintay ko na may magtetext sakin at sana sya na ulit yon pero hindi, hindi ko nga alam bakit naging ganun nalang at bigla syang nawala. Simula nun naramdaman ko ulit yung sobrang lungkot na ramdaman ko gaya ng first horrible heart break ko kay Jonalyn alam mo yung parang mag isa ka lang, ang dami kong naiisip na malulungkot na bagay tulad ng pagkamatay ng Mommy ko at pag aaway away ng mga kuya at Daddy ko. Umabot na ng 2012 pero ganun pa din, tinatanong ako ng mga friends ko bakit ang daw ang dadrama ng quotes na pinapasa ko sa kanila, gusto ko man ikwento pero ayoko kasi ayoko lang. Naghihintay pa din ako nun, nagdadasal pa ako sa Dyos na sana mawala na yung feelings ko for her, yung tipong hindi ko na alam yung gagawin ko at nabaliw na kakatanong sa sarili bakit bigla syang nawala ano ang nagawa ko? Kung alam nyo lang kung gaano ako kalungkot at umaasa na magkakausap at magkikita ulit. Binabalikan ko ulit yung mga napag usapan namen, I used to cry myself to sleep at night and pagkagising ko ganun pa din. Graduation ko na at naghihintay ako na babatiin nya ako sa Facebook na kung saan friend ko pa din sya pero wala ni isa, Kinwento ko sa Best Bud ko ang tungkol sa kay Jenny pero sa ibang pangalan para hindi magiba ang tingin nya kay Jenny, pinayuhan ako na kalimutan ko na daw burahin ang number  at tanggalin sya sa Friends list sa Facebook. Nagawa kong burahin ang number nya pero hindi ko magawang tanggalin sya sa FB. Lumipas ang panahon November 2012 nagkita kami ng malapit na kaibigan na si Katrina na kaibigan din ni Jenny at hiniram ko ang cellphone ni Katrina para makitext nakita ko sa inbox ang text ni Jenny na nagpalit na sya ng number, wala akong kamalay malay na nagpalit na pala sya so ibig sabihin wala talaga syang balak ipaalam sakin na iba na pala ang number nya, yung mga oras na yun sobrang nalungkot talaga ako.

Simula non kung anu-ano na talaga na iisip ko, yung pangungulila ko sa Mom ko na kung sana nandito pa sya ee sya siguro makakausap ko, makaka open ko ng kadramahan ko pero maaga syang kinuha sakin, 10 palang ako ee tapos sa mga kokonti at busy kong kaibigan na minsan nga naiisip ko na totoo ba talaga silang kaibigan? kasi nakakaalala lang sila pag may kelangan, ginawa ko naman lahat ng kaya ko para hindi ko sila maturn down ee i was try my best na palagi ko silang kinakausap even though hindi sila sumasagot, kapag nag aya sila na makipagkita gumagawa ako ng paraan na makapunta para hindi sila magtampo, hindi naman sa nanunumbat ako pero kelangan ko kasi sila ee pero wala naman sila,. Dadagdag pa yung mga away sa bahay, between kuyas and dad, mga sumbatan ng mga ginawang tulong damnit! sobrang sawa na ako sa ganyan, mga kalalaking tao pero kung magsumbatan kala mo naman hindi kapamilya ang sinasabihan.  siguro nga masyado akong nagiisip pero hindi ko talaga mapigilan, naisip ko na bakit kaya ayaw ni Jenny sakin? e bakit nya ginawa yung mga ganun pasweet sweet at pakikipaglandian diba? Talaga bang si Jenny lang ang may ayaw sakin? Siguro lahat ata ng tao ayaw sa aakin hindi kasi ako Pogi, matangkad, cool, mapera, matalino, sporty o kung ano ano pang hinahanap at gustong gusto ng mga tao sa isang guy. Naisip ko na siguro kung lahat ng kulang at wala sa akin e meron ako baka marami na nagkakagusto sakin, hindi ako magiisip ng ganito, makukuha ko siguro ang gusto ko dahil nga dominant ako sa ibang guy pero hindi kasi e Nakakainggit yung mga guy na madaming friends, madaming fans at tipong pag pumasok sila sa isang lugar e napapalingon ang mga tao at yung tipong effortless lang ng bagay kasi nasa kanila na lahat. Yung mga insecurities na yon yun pa ang nakakadagdag ng pahirap sa pakiramdam, naiisip ko na if we can love someone so much how will we handle it when the day we have to separate comes? and if being separated is partof our life ee pwede kaya na we can love someone at hindi tayo takot mawala sila diba? possible ba na we can live our entire life na walang mamahalin na tao at all? nakakababa ng personality at self confidence etong mga nakakalokong tanong. Napaka immature diba? siguro kahit siguro ikaw na reader ee maiinis ka na sakin at baka nga mga psychiatrist/psychologist na makakabasa neto sumuko na sa kadramahan ko ee pero ayun talaga ang mga kadramahan ko sa buhay at tingin ko nga masasanay na din ako. Pero gusto ko lang mailabas kahit dito lang kasi parang sasabog ako ee.

 Lumipas ang mga araw at 2013 na pala hindi ko na malayan na almost 2 years na pala akong ganito at na stuck pa rin sa nakaraan, inisip ko na kung sakali na makasalubong ko sya pipilitin kong mag-pretend na walang nangyari at nakalimutan ko na ang lahat. Pero alam mo ganun pa din ako, gustong gusto ko padin sya sabihin nyo ng 'Ang tanga ko' pero ganun ako kung magmahal talaga sa isang tao, inisip ko nga na baka kelangan ko lang mag hanap ng bago para makalimutan ko na sya ng tuluyan so kaya nga kung kanino kanino na ako sumasama na mga kaibigan (daw) sa bagong school ko at may makilalang posibleng magkamali sa akin. well talagang loser ako, siguro i've changed a lot in physical appearance pero ang utak ko bata pa din. Ewan ko ba napaka sensitive ko, gusto ko lang na may makakaappreciate sa akin at kayang tanggapin yung pagiging negative thinker ko, yung tipong kaya nya akong sakyan sa mga kadramhan ko pero tingin ko walang ganung tao at makakagawa nun. Ang gusto ko lang din naman kasi yung makapag usap kami ng masinsinan diba ang dami ko kasing gustong liwanagin at bakit nya naisip na gawin yon at ano ba ang gusto nya manyari at para matapos na ang kahibangan ko. Closure sa madaling salita, well hindi lang ang dating magkarelasyon ang may closure.

Naalala ko yung nag open sakin yung friend ko at may mga nasabi sya na "Pag gusto mo yung isang tao gawin mo lahat ng kaya mo, ipakita mo, lakasan mo ang loob mo at para sa huli kahit hindi mag success e atleast nagtry at hindi ka magsisisi kasi yon ang iniiwasan ko Popol" iyon daw ang motto nya sa buhay pero hindi nya alam ang tungkol dun ehehehe..

Neto lang April 2013 kinamusta ko sya sa fb, nakita ko kasi na Online sya at naglakas talaga ako ng loob na tanungin kung ganun pa din ang number nya at kunwari hindi ko alam na nagpalit na pala sya ng number at salamat naman binigay nya saakin, edi sobrang tuwa naman si utoutong Popol (bopol) napansin ko na parang naulit yung dati pero this time ako naman nagtanong ng number nya pero ganun pa din hindi nya padin ako nirereplyan hanggang isang gabi neto lang din bago matapos ang April nag group message na nasa isang gimikan ako tapos nagulat talaga ako na nagreply sya tapos  naalala ko yung sinabe ng friend ko na lakasan lang ang loob edi ako naman naglakas lakasan talaga niyaya ko makipag kita ahaha unexpected ulit na pumayag sya sa tinagal tagal kong hinintay ang oras na to namagkita kami nayon matutupad na WOOT WOOT! God only knows how happy I am at hindi ko iniisip yung mga nanyare dati kunwari okay lang kahit hindi ee ayoko naman kasi sirain yung mood ko ee masaya nga ako tapos lungkot lungkutan ako. Nag aya sya na magcoffee kami at chill na lang at usap usap. Marami kaya kami napag usapan syempre kamustahan muna ehehe nga pala nagkita kami sa tapat ng isang resto ee may nakaharang na malaking puno na nagdedevide sa amin dalawa tapos talagang pinilit kong dumaan sa gilid ng puno para maka punta sa  pwesto nya hahaha halatang excited gago lang. Natapos ang kwentuhan at umuwi akong masayang masaya, iniisip ko na mas maigi ng ganito na nagkakausap kami para naman mas lalo ko pa syang makilala pero mali pala ako ganun pa din at kahit ngayon naiisip ko padin yung dati at kung alam lang talaga nya kung gaano ako naghihintay at nahirapan akala ko nga tuloy tuloy na yun pero hindi pala, hindi na ako umaasa pero nakakalungkot talaga kung iiisipin ko ulit, kala ko magiging kami na at magiging happy ulit ako, hindi padin pala pero kahit na ganun pa I really, really love her padin, I will wait for her no matter how long it will be.

Hinihiling ko lang na sana marealize na may nasaktan syang gago na katulad ko,
Sana hindi ko nalang talaga sya nakilala,
Sana hindi ko nalang pinagpatuloy makipag flirt at sakyan yung kasweetan nya.
Sana makita ko sya ulit at makausap at magkalakas ng loob na maintanung at mabigyang linaw lahat
Sana mapansin nya naman ako.
At kung hindi naman sya para sa akin
Sana pag gising ko isang araw wala na lahat to para naman matahimik na ako.
Please God take this feelings away from me at para hindi na ako mahirapan at masaktan pa.

Kung nababasa nya to, siguro alam nya kung sino sya at sino yung Jenny
na sinasabi ko, I think its time for her to know how much i love her.

Thanks sa matiyagang pagbabasa.. lols.. ang haba diba?
Naka summarize na nga iyan ee lols.
feel free to post yer negative comments pero pakirespeto nalang. thanks again