Dear friend,
Napapadalas ang pagsusulat ko, hindi ko dito ko lang kasi nasasabi lahat ng sa loobin ko. Hindi ko ma pigilan sarili ko you know sobrang i can't stop thinking about jt. Nung mga oras na nasa akin pa sya everyday, everynight excited na excited ako sa mga text at tawag nya. Kung hindi nya ako macontact sa phone sa skype or sa fb messenger naman sya mag message. Ito yung sobra kong namimiss pano pa kaya ang bukas at susunod pang mga araw, weeks, months or taon. May mga araw na sobrang inis ko sa kanya at naiisip kong makipaghiwalay na sa kanya hindi ko magawa kasi kinakabig ng dibdib ko ang mga naiisip kong mga bagay na pagsisihan ko bandang huli. Hindi ko kaya gusto ko nandyan lang sya palagi handang umalalay sa akin sa mga oras na malungkot ako. Ibinigay ko na ang totoong love ko para kay jt, pinili ko at sinigurado ko na sya na at walang ng ibang mamahalin pero ngayon na bumitaw sya sa aming relasyon sobrang sakit at hirap isipin kung paano pa ang mga susunod na mga araw.
Nakalimutan ko ang lahat ng advices ko na palagi kong ibinibigay sa mga kaibigan ko. "40/60 lang daoat sa pag mamahal 40% sa mahal mo at 60% sa sarili mo" iyan ang lagi kong bigkas sa kanila pero ako 100% ang naibigay ko parang ikamamatay ko pag tuluyan syang lumayo, yung mga advice ko na wag gawin ang kasalanan (pagpapakamatay) dahil patunay lang na napakahina at masamang tao pero naiisip ko yung mga bagay na yon na hindi naman dapat. Alam mo marami talaga akong gustong gawin kasama sya, mgabalak ko sa nararating na birthday nya, sa susunod pang monthsary at dadating na pasko. Kinalulungkot ko talaga lahat yon at kinasisikip ng dibdib ko sa tuwing maalala ko, hindi ko talaga alam kung kakayanin ko na wala sya, nakasanayan ko na nandyan sya, yung attachment ko kay jt sobrang nakapanghihinayang. Alam kong dapat kong respetuhin desisyon nya pero friend kelangan ko ipaglaban tong pag ibig ko, wala na akong makikitang katulad nya. Hahanap ako ng paraan at gagawa ako ng paraan na magkabalikan kami at maipagpatuloy ang lahat. Paulit ulit kong sinasabi ang mga bagay na ito kasi totoo to sa puso ko at tunay na ang nararamdaman ko.
Sana maipagpatuloy pa at kung hindi naman sana mawala nadin agad ang sakit na nararamdaman ko sa bawat minuto, oras, araw at gabing maalala ko ang masayang sandali naming dalawa, mga gabing pinagsaluhan namen, maga tawanan at kasiyahan na para wala ng bukas. I love you jt.
Napapadalas ang pagsusulat ko, hindi ko dito ko lang kasi nasasabi lahat ng sa loobin ko. Hindi ko ma pigilan sarili ko you know sobrang i can't stop thinking about jt. Nung mga oras na nasa akin pa sya everyday, everynight excited na excited ako sa mga text at tawag nya. Kung hindi nya ako macontact sa phone sa skype or sa fb messenger naman sya mag message. Ito yung sobra kong namimiss pano pa kaya ang bukas at susunod pang mga araw, weeks, months or taon. May mga araw na sobrang inis ko sa kanya at naiisip kong makipaghiwalay na sa kanya hindi ko magawa kasi kinakabig ng dibdib ko ang mga naiisip kong mga bagay na pagsisihan ko bandang huli. Hindi ko kaya gusto ko nandyan lang sya palagi handang umalalay sa akin sa mga oras na malungkot ako. Ibinigay ko na ang totoong love ko para kay jt, pinili ko at sinigurado ko na sya na at walang ng ibang mamahalin pero ngayon na bumitaw sya sa aming relasyon sobrang sakit at hirap isipin kung paano pa ang mga susunod na mga araw.
Nakalimutan ko ang lahat ng advices ko na palagi kong ibinibigay sa mga kaibigan ko. "40/60 lang daoat sa pag mamahal 40% sa mahal mo at 60% sa sarili mo" iyan ang lagi kong bigkas sa kanila pero ako 100% ang naibigay ko parang ikamamatay ko pag tuluyan syang lumayo, yung mga advice ko na wag gawin ang kasalanan (pagpapakamatay) dahil patunay lang na napakahina at masamang tao pero naiisip ko yung mga bagay na yon na hindi naman dapat. Alam mo marami talaga akong gustong gawin kasama sya, mgabalak ko sa nararating na birthday nya, sa susunod pang monthsary at dadating na pasko. Kinalulungkot ko talaga lahat yon at kinasisikip ng dibdib ko sa tuwing maalala ko, hindi ko talaga alam kung kakayanin ko na wala sya, nakasanayan ko na nandyan sya, yung attachment ko kay jt sobrang nakapanghihinayang. Alam kong dapat kong respetuhin desisyon nya pero friend kelangan ko ipaglaban tong pag ibig ko, wala na akong makikitang katulad nya. Hahanap ako ng paraan at gagawa ako ng paraan na magkabalikan kami at maipagpatuloy ang lahat. Paulit ulit kong sinasabi ang mga bagay na ito kasi totoo to sa puso ko at tunay na ang nararamdaman ko.
Sana maipagpatuloy pa at kung hindi naman sana mawala nadin agad ang sakit na nararamdaman ko sa bawat minuto, oras, araw at gabing maalala ko ang masayang sandali naming dalawa, mga gabing pinagsaluhan namen, maga tawanan at kasiyahan na para wala ng bukas. I love you jt.
Love Jco
0 comments:
Post a Comment