Malaking Tanga. Lilipas din yan.

*Note: Yung mga name na nigamit ko ay hindi totoo. Proteksyon na din sa kanila.

Dear Friend,

Alam mo bang hanggang ngayon gusto parin si Jenny, oo as in mahal na mahal ko pa rin sya. Sya yung dahilan ng lungkot lungkutan ko. Ewan ko ba bakit gustong gusto ko sya kahit naman alam ko na IMPOSSIBLE na maging kami. Wait didn't i tell you na hindi naging kami?! Whoa lemme tell you the story.  Si Jenny sya yung girl na nakausap ko sa isang Social Network last August 2011, she asked for my number that night, paano ko makakalimutan yung gabing yon, I have no idea bakit nya tinatanong number ko at biglaan yun. It's weird to say this pero kinilig talaga ako nun at parang ang sarap mambugbog ng tao lols. Edi ayun nga no pagkabigay ko ng number ko agad agad din sya nagtext kaya since then palagi na kami naguusap, hindi talaga ako makapaniwala kasi si Jenny yun e, she's like a-girl-never-date-a-loser-like-me tska parang ang taas taas nya at parang impossible maabot ng tulad ko lang, nagkukulitan na kami sa text kaso tuwing mga 22:00 kami naguusap kasi gabi kasi tarbaho nya e ako e student pa, alam mo yung pakiramdam na kahit maaga ang school bukas magpupuyat talaga ako para lang makausap sya, inaabangan ko ang bawat beep ng phone ko, sobrang nainlove ako, sobrang mahal ko sya. Hindi ko makakalimutan yung mga napagusapan namen, hanggang sa sweet na kami sa text at mabilis talaga akong nainlove sa kanya kakagaling ko lang kasi sa matinding Broken Hearted sa ex-girlfriend kong si Jonalyn, hindi ko na nga naiisip si Jonalyn ng mga oras na iyon kasi nga nan dyan naman si Jenny. Yung mga text nya sakin e nasa utak ko parin hanggang ngayon kahit na 2013 na, tapos kahit puyat papasok ako ng school pero napapansin ng mga classmate ko yung smile ko na parang aabot na sa ears, walang salitang tamlay sakin nun tinatanung nila ako kung ano'ng meron at bakit ako masaya samantala dati lungkut-lungkutan ako dahil sa EX-girlfriend, sinisugurado ko na may load ako para pag nagtext sya e alam na reply agad haha. Hindi ko talaga makakalimutan yung mga text nya na

"Baka naman next month e hindi ka na ganyan sakin"

"I need someone to take care of me"

"My door is always open to any kind of possibilities"

 Lahat yan nakatabi sa phone ko at private kasi ayokong may makabasa o makaalam even my best budds, tumawag pa yun sa akin para sabihin

"Sige na matulog ka na, Goodnight na"

Tanong ko nga sa inyo sino naman hindi matutuwa nun diba? sobrang saya sa pakiramdam sobrang sweet nya. Nagkita kami nun sa isang Mall haha, hindi ko makakalimutan din iyon nakopo nakakahiya ang itsura ko nun super haggard kasi katatapos lang namen mag luto nun pero sa gusto ko sya makita ng kami lang pinuntahan ko sya nahihiya man ako pero gusto ko talaga. Naglakas loob akong aminin sa kanya na tagang gusto ko sya nireplyan nya ako ng :-* so talagang naghahangad ako at nag aasume na din ako na gusto din nya ako, edi naglakas loob uli ako na tanungin sya na kung gusto nya din ba ako she just said

"Lets get to know each others first :P"

So sabi ko sa sarili ko, "Pol kelangan mo lang maging consistent sa kanya ipakita mo na talagang gusto mo sya"
Pero pagkatapos ng masasayang oras na iyon November 2011, she stop texting me hindi na kami nag uusap gaya nung dati, hindi na nasundan yung kitakits namen at sobrang nalungkot nanaman ako. Inaabangan ko pa din yung phone ko na tutunog tulad nung dati. Simula nung hinintay ko na may magtetext sakin at sana sya na ulit yon pero hindi, hindi ko nga alam bakit naging ganun nalang at bigla syang nawala. Simula nun naramdaman ko ulit yung sobrang lungkot na ramdaman ko gaya ng first horrible heart break ko kay Jonalyn alam mo yung parang mag isa ka lang, ang dami kong naiisip na malulungkot na bagay tulad ng pagkamatay ng Mommy ko at pag aaway away ng mga kuya at Daddy ko. Umabot na ng 2012 pero ganun pa din, tinatanong ako ng mga friends ko bakit ang daw ang dadrama ng quotes na pinapasa ko sa kanila, gusto ko man ikwento pero ayoko kasi ayoko lang. Naghihintay pa din ako nun, nagdadasal pa ako sa Dyos na sana mawala na yung feelings ko for her, yung tipong hindi ko na alam yung gagawin ko at nabaliw na kakatanong sa sarili bakit bigla syang nawala ano ang nagawa ko? Kung alam nyo lang kung gaano ako kalungkot at umaasa na magkakausap at magkikita ulit. Binabalikan ko ulit yung mga napag usapan namen, I used to cry myself to sleep at night and pagkagising ko ganun pa din. Graduation ko na at naghihintay ako na babatiin nya ako sa Facebook na kung saan friend ko pa din sya pero wala ni isa, Kinwento ko sa Best Bud ko ang tungkol sa kay Jenny pero sa ibang pangalan para hindi magiba ang tingin nya kay Jenny, pinayuhan ako na kalimutan ko na daw burahin ang number  at tanggalin sya sa Friends list sa Facebook. Nagawa kong burahin ang number nya pero hindi ko magawang tanggalin sya sa FB. Lumipas ang panahon November 2012 nagkita kami ng malapit na kaibigan na si Katrina na kaibigan din ni Jenny at hiniram ko ang cellphone ni Katrina para makitext nakita ko sa inbox ang text ni Jenny na nagpalit na sya ng number, wala akong kamalay malay na nagpalit na pala sya so ibig sabihin wala talaga syang balak ipaalam sakin na iba na pala ang number nya, yung mga oras na yun sobrang nalungkot talaga ako.

Simula non kung anu-ano na talaga na iisip ko, yung pangungulila ko sa Mom ko na kung sana nandito pa sya ee sya siguro makakausap ko, makaka open ko ng kadramahan ko pero maaga syang kinuha sakin, 10 palang ako ee tapos sa mga kokonti at busy kong kaibigan na minsan nga naiisip ko na totoo ba talaga silang kaibigan? kasi nakakaalala lang sila pag may kelangan, ginawa ko naman lahat ng kaya ko para hindi ko sila maturn down ee i was try my best na palagi ko silang kinakausap even though hindi sila sumasagot, kapag nag aya sila na makipagkita gumagawa ako ng paraan na makapunta para hindi sila magtampo, hindi naman sa nanunumbat ako pero kelangan ko kasi sila ee pero wala naman sila,. Dadagdag pa yung mga away sa bahay, between kuyas and dad, mga sumbatan ng mga ginawang tulong damnit! sobrang sawa na ako sa ganyan, mga kalalaking tao pero kung magsumbatan kala mo naman hindi kapamilya ang sinasabihan.  siguro nga masyado akong nagiisip pero hindi ko talaga mapigilan, naisip ko na bakit kaya ayaw ni Jenny sakin? e bakit nya ginawa yung mga ganun pasweet sweet at pakikipaglandian diba? Talaga bang si Jenny lang ang may ayaw sakin? Siguro lahat ata ng tao ayaw sa aakin hindi kasi ako Pogi, matangkad, cool, mapera, matalino, sporty o kung ano ano pang hinahanap at gustong gusto ng mga tao sa isang guy. Naisip ko na siguro kung lahat ng kulang at wala sa akin e meron ako baka marami na nagkakagusto sakin, hindi ako magiisip ng ganito, makukuha ko siguro ang gusto ko dahil nga dominant ako sa ibang guy pero hindi kasi e Nakakainggit yung mga guy na madaming friends, madaming fans at tipong pag pumasok sila sa isang lugar e napapalingon ang mga tao at yung tipong effortless lang ng bagay kasi nasa kanila na lahat. Yung mga insecurities na yon yun pa ang nakakadagdag ng pahirap sa pakiramdam, naiisip ko na if we can love someone so much how will we handle it when the day we have to separate comes? and if being separated is partof our life ee pwede kaya na we can love someone at hindi tayo takot mawala sila diba? possible ba na we can live our entire life na walang mamahalin na tao at all? nakakababa ng personality at self confidence etong mga nakakalokong tanong. Napaka immature diba? siguro kahit siguro ikaw na reader ee maiinis ka na sakin at baka nga mga psychiatrist/psychologist na makakabasa neto sumuko na sa kadramahan ko ee pero ayun talaga ang mga kadramahan ko sa buhay at tingin ko nga masasanay na din ako. Pero gusto ko lang mailabas kahit dito lang kasi parang sasabog ako ee.

 Lumipas ang mga araw at 2013 na pala hindi ko na malayan na almost 2 years na pala akong ganito at na stuck pa rin sa nakaraan, inisip ko na kung sakali na makasalubong ko sya pipilitin kong mag-pretend na walang nangyari at nakalimutan ko na ang lahat. Pero alam mo ganun pa din ako, gustong gusto ko padin sya sabihin nyo ng 'Ang tanga ko' pero ganun ako kung magmahal talaga sa isang tao, inisip ko nga na baka kelangan ko lang mag hanap ng bago para makalimutan ko na sya ng tuluyan so kaya nga kung kanino kanino na ako sumasama na mga kaibigan (daw) sa bagong school ko at may makilalang posibleng magkamali sa akin. well talagang loser ako, siguro i've changed a lot in physical appearance pero ang utak ko bata pa din. Ewan ko ba napaka sensitive ko, gusto ko lang na may makakaappreciate sa akin at kayang tanggapin yung pagiging negative thinker ko, yung tipong kaya nya akong sakyan sa mga kadramhan ko pero tingin ko walang ganung tao at makakagawa nun. Ang gusto ko lang din naman kasi yung makapag usap kami ng masinsinan diba ang dami ko kasing gustong liwanagin at bakit nya naisip na gawin yon at ano ba ang gusto nya manyari at para matapos na ang kahibangan ko. Closure sa madaling salita, well hindi lang ang dating magkarelasyon ang may closure.

Naalala ko yung nag open sakin yung friend ko at may mga nasabi sya na "Pag gusto mo yung isang tao gawin mo lahat ng kaya mo, ipakita mo, lakasan mo ang loob mo at para sa huli kahit hindi mag success e atleast nagtry at hindi ka magsisisi kasi yon ang iniiwasan ko Popol" iyon daw ang motto nya sa buhay pero hindi nya alam ang tungkol dun ehehehe..

Neto lang April 2013 kinamusta ko sya sa fb, nakita ko kasi na Online sya at naglakas talaga ako ng loob na tanungin kung ganun pa din ang number nya at kunwari hindi ko alam na nagpalit na pala sya ng number at salamat naman binigay nya saakin, edi sobrang tuwa naman si utoutong Popol (bopol) napansin ko na parang naulit yung dati pero this time ako naman nagtanong ng number nya pero ganun pa din hindi nya padin ako nirereplyan hanggang isang gabi neto lang din bago matapos ang April nag group message na nasa isang gimikan ako tapos nagulat talaga ako na nagreply sya tapos  naalala ko yung sinabe ng friend ko na lakasan lang ang loob edi ako naman naglakas lakasan talaga niyaya ko makipag kita ahaha unexpected ulit na pumayag sya sa tinagal tagal kong hinintay ang oras na to namagkita kami nayon matutupad na WOOT WOOT! God only knows how happy I am at hindi ko iniisip yung mga nanyare dati kunwari okay lang kahit hindi ee ayoko naman kasi sirain yung mood ko ee masaya nga ako tapos lungkot lungkutan ako. Nag aya sya na magcoffee kami at chill na lang at usap usap. Marami kaya kami napag usapan syempre kamustahan muna ehehe nga pala nagkita kami sa tapat ng isang resto ee may nakaharang na malaking puno na nagdedevide sa amin dalawa tapos talagang pinilit kong dumaan sa gilid ng puno para maka punta sa  pwesto nya hahaha halatang excited gago lang. Natapos ang kwentuhan at umuwi akong masayang masaya, iniisip ko na mas maigi ng ganito na nagkakausap kami para naman mas lalo ko pa syang makilala pero mali pala ako ganun pa din at kahit ngayon naiisip ko padin yung dati at kung alam lang talaga nya kung gaano ako naghihintay at nahirapan akala ko nga tuloy tuloy na yun pero hindi pala, hindi na ako umaasa pero nakakalungkot talaga kung iiisipin ko ulit, kala ko magiging kami na at magiging happy ulit ako, hindi padin pala pero kahit na ganun pa I really, really love her padin, I will wait for her no matter how long it will be.

Hinihiling ko lang na sana marealize na may nasaktan syang gago na katulad ko,
Sana hindi ko nalang talaga sya nakilala,
Sana hindi ko nalang pinagpatuloy makipag flirt at sakyan yung kasweetan nya.
Sana makita ko sya ulit at makausap at magkalakas ng loob na maintanung at mabigyang linaw lahat
Sana mapansin nya naman ako.
At kung hindi naman sya para sa akin
Sana pag gising ko isang araw wala na lahat to para naman matahimik na ako.
Please God take this feelings away from me at para hindi na ako mahirapan at masaktan pa.

Kung nababasa nya to, siguro alam nya kung sino sya at sino yung Jenny
na sinasabi ko, I think its time for her to know how much i love her.

Thanks sa matiyagang pagbabasa.. lols.. ang haba diba?
Naka summarize na nga iyan ee lols.
feel free to post yer negative comments pero pakirespeto nalang. thanks again